Anatomia kolana

anatomia kolana
anatomia kolana

Staw kolanowy jest największym i najbardziej złożonym stawem człowieka. Ze względu na swoją budowę jest też stawem najczęściej ulegającym uszkodzeniom. Składa się zestawu udowo-piszczelowego i rzepkowo-udowego. W jego skład wchodzą: kość udowa, kość piszczelowa, łąkotki stawowe, więzadła i troczki, ciało tłuszczowe Hoffy. Staw jest objęty torebką stawową, wyścieloną od środka błoną maziową. Produkuje ona płyn stawowy, w którym zanurzone są wszystkie elementy stawu. Płyn ten zapewnia odżywienie struktur stawowych, a także odpowiednią lubrykację (poślizg). W obrębie stawu znajdą się liczne kaletki maziowe. Są to drobne zbiorniki płynu zapewniające gładkie przesuwanie się poszczególnych struktur anatomicznych względem siebie.

Kość udowa i piszczelowa zakończone są chrząstkami stawowymi i stanowią powierzchnie stawowe. Dodatkowa powierzchnia stawowa znajduje się na rzepce i tworzy staw rzepkowo- udowy, który jest częścią stawu kolanowego. Chrząstki stawowe są idealnie gładkie i sprężyste. Umożliwiają swobodne ruchy w stawie. Uszkodzenia chrząstek dają dolegliwości bólowe i nieprzyjemne odczucie tarcia i „skrzypienia” w stawach.

Łąkotki boczna i przyśrodkowa zapewniają optymalne przenoszenie obciążeń i wspomagają stabilność stawu. Dodatkową stabilizację zapewnia wytrzymała torebka stawowa w skład której wchodzą więzadło poboczne piszczelowe i więzadło poboczne strzałkowe. Zapobiegają one przesuwaniu się części stawu do przyśrodka i boku.

Wewnątrz stawu znajdują się dwa najważniejsze więzadła kolana: więzadło krzyżowe przednie i tylne. Zapobiegają one przesuwanie się elementów stawu odpowiednio do przodu i do tyłu.

Uszkodzenie struktur więzadłowych prowadzi do niestabilności stawu kolanowego.