Reinsercja więzadła krzyżowego przedniego metodą Internal Brace ACL – wyniki leczenia

Standardowym leczeniem uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego jest rekonstrukcja ACL z użyciem przeszczepów. Polega ona na usunięciu własnego, uszkodzonego więzadła i zastąpieniu go przeszczepem ścięgien, bez próby naprawy zerwanego więzadła. Dzieje się tak pomimo faktu, że w większości przypadków uszkodzona tkanka ma potencja do wygojenia się, zwłaszcza jeżeli leczenie operacyjne zostanie przeprowadzone w przeciągu sześciu tygodni od urazu.

 

Jednym z powodów, z których do niedawna nie podejmowano prób naprawy więzadła krzyżowego przedniego (reinsercji ACL) jest fakt, że w przeszłości wyniki leczenia nie były dobre. Wiązały się one z niewłaściwą techniką operacyjną oraz długotrwałym pooperacyjnym unieruchomieniem gipsowym. Takiemu leczeniu towarzyszył podwyższony odsetek ponownych operacji (do 25%). Obecnie doskonałe techniki leczenia artroskopowego oraz nowoczesne implanty systemu Internal Brace umożliwiają bardzo skuteczne skuteczne leczenie i naprawę więzadła krzyżowego przedniego. System Internal Brace przejął funkcję niewygodnego i przestarzałego opatrunku gipsowego, zabezpieczając świeżo zeszyte więzadło krzyżowe, jednocześnie umożliwiając bardzo wczesną i bezpieczną rehabilitację.

 

Chociaż rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego przywraca funkcję i stabilność stawu kolanowego, nie przywraca normalnego odczuwania kolana. Jest to związane z utratą propriocepcji, czyli czucia głębokiego stawu, którego receptory zlokalizowane są właśnie w więzadle krzyżowym. Nie jest więc zaskakujące, że badania chodu pacjentów po rekonstrukcji ACL ujawniają nieprawidłowy wzorzec chodu i odmienną od prawidłowej kinematykę. Może to być powodem wyższego odsetka cierpiących na chorobę zwyrodnieniową stawu wśród pacjentów, których wykonana była rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego.

 

W przypadku rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (ACL) należy się liczyć z komplikacjami związanymi z pobraniem przeszczepu (uszkodzenia mięśni i ścięgien) i osłabieniem mięśni zginaczy kolana o około 10%. Pobranie przeszczepu z więzadła rzepki wiąże się natomiast z bólem przedniego przedziału stawu kolanowego. Kliniczne zalety naprawy (reinsercji) więzadła krzyżowego przedniego u osób z zachowanym więzadłem krzyżowym to zachowanie czucia głębokiego, zaburzonego osób z przeszczepem ACL.
Metoda Internal Bracing ACL okazuje się bardziej skuteczna od tradycyjnej rekonstrukcji w przywracaniu stabilności i funkcji stawu kolanowego. Wyniki badań pokazują jej przewagę zwłaszcza jeśli chodzi o powrót do sportu (skala KOOS Sport, skala jakości życia QoL), szczególnie u profesjonalnych sportowców.

 

Wczesne wyniki leczenia okazują się przynajmniej tak dobre jak rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego, przy czym reinsercja więzadła krzyżowego przedniego metodą Internal Brace jest pozbawiona komplikacji związanych z pobraniem przeszczepów oraz charakteryzuje się szybszym powrotem do aktywności sportowej (około 3 miesięcy, przy 9 miesiącach po rekonstrukcji ACL) oraz zdecydowanie mniejszym urazem operacyjnym.

 

Dodatkowo obserwuje się niższą liczbę ponownych operacji niż w przypadku rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego.
Pomyślnie przeprowadzone leczenie może prowadzić do całkowitego wygojenia zerwanego więzadła krzyżowego przedniego.

 

Poniższy film przedstawia sprawność pacjenta po 6 tygodniach od zabiegu Internal Brace ACL